0155

⬢⬢⬢

ตอนที่ 155 สหายเก่ากลายเป็นภรรยาผู้อื่น ค่ายลมดำแว่วชื่ออีกครา

สายลมแห่งตำบลชิงหนิวนุ่มนวลกว่าหิมะในนครเทพอยู่บ้าง

กู้เซียงมิได้ใช้วิชาย่นพสุธาอันเป็นพลังอิทธิฤทธิ์ ทั้งมิได้นั่งเกี้ยวใหญ่ผ้าสักหลาดม่วงอันเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกฐานะอัครมหาเสนาบดีแห่งราชสำนัก

เขาเปลี่ยนมาสวมชุดคลุมยาวผ้าชิงสีครามเก่าครึ่งท่อน สวมรองเท้าผ้าพื้นพันชั้น ย่ำเดินไปทีละก้าวเพื่อวัดระยะทางกลับบ้าน ดุจดั่งบัณฑิตยากจนผู้แบกกล่องตำราเข้าเมืองหลวงไปสอบคัดเลือกในปีนั้น

ต้นหวายเฒ่าริมทางใบร่วงจนโกร๋น กิ่งก้านระเกะระกะทิ่มแทงสู่ผืนนภากาศ

หินเขียวใหญ่ก้อนนั้นใต้ต้นไม้ยังคงอยู่ เพียงแต่มีฝุ่นหนาเกรอะกรังจับตัวเป็นชั้น ไม่ปรากฏผู้ใดนั่งโบกพัดสานเล่าเรื่องอดีตอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว

กู้เซียงยืนนิ่งอยู่หน้าทางเข้าหมู่บ้านเป็นเวลานาน

ยิ่งใกล้บ้านเกิด จิตใจยิ่งหวั่นเกรง

สี่ตัวอักษรนี้ยามอ่านพบในตำราเพียงรู้สึกว่าเสแสร้ง ทว่ายามตกต้องแก่ตนเอง ถึงได้รู้ซึ้งว่ามันคล้ายดั่งปุยฝ้ายหนึ่งชั่งที่ซึมซับน้ำไว้จนชุ่ม อุดตันอยู่กลางทรวงอก จนอึดอัดแทบหายใจไม่ออก