0154

⬢⬢⬢

ตอนที่ 154 เพิ่งฟื้นคืนชีพก็ถูกกักขังเลี้ยงดู ต้นไม้เฮงซวยนี้สติฟั่นเฟือนไปแล้วรึ

ดวงตะวันคล้อยไปทางทิศตะวันตก แสงสว่างภายในผืนป่าเริ่มมืดสลัวลง

ซูชิงยืนเท้าเปล่าอยู่บนชั้นใบไม้แห้งหนาทึบ ฝ่าเท้าส่งความรู้สึกเจ็บแปลบถี่รัวสายหนึ่งขึ้นมา

ร่างกายเนื้อหนังที่เพิ่งควบแน่นขึ้นมาใหม่นี้บอบบางเกินไป แม้แต่ใบไม้แห้งเหี่ยวไม่กี่ใบก็ยังกดทับจนฝ่าเท้าขึ้นรอยแดง

นางยกมือขึ้นบังหน้าผาก หรี่ตาลงพินิจต้นไม้เบื้องหน้าที่ใหญ่โตเกินขอบเขตต้นนี้

ลำต้นสีเทาขาว เปลือกไม้ปริแตก ริ้วรอยลึกจนยัดหมัดข้างหนึ่งเข้าไปได้

เรือนยอดไม้บดบังฟ้าดิน บังผืนนภาเหนือศีรษะไว้จนมิดชิด เล็ดลอดได้เพียงลำแสงกระจายรำไรไม่กี่สาย

นี่คือต้นอู่ถงต้นหนึ่ง

เป็นต้นอู่ถงที่ชราภาพจนแทบจะกลายร่างเป็นภูตพราย