0130

⬢⬢⬢

ตอนที่ 130 ดอกกุ้ยร่วมสุรา คนึงหาดั่งคนคุ้นเคย

วังลึกแห่งราชวงศ์อสูรสวรรค์เงียบสงัดยิ่งนัก

ที่นี่ไร้ซึ่งกลิ่นคาวโคลนชื้นแฉะเฉกเช่นบึงเมฆฝัน มีเพียงกลิ่นหอมเก่าเก็บของไม้จันทน์ ผสมปนเปไปกับไอเย็นเยียบอันมิอาจอธิบายได้

ซูเสี่ยวจิ่วเอนกายพิงตั่งนุ่ม บนร่างคลุมด้วยเสื้อคลุมตัวยาวขาดวิ่นที่นำติดตัวออกมาจากบึงเมฆฝัน

แม้ที่นี่จะมีผ้านวมแพรพรรณซ้อนทับหลายชั้น ทว่าเสื้อคลุมตัวยาวที่เปรอะเปื้อนรอยเลือดของไป๋อินตัวนี้ กลับทำให้นางรู้สึกอุ่นใจ

นางคีบขนมชิ้นหนึ่งไว้ในมือ มิได้กิน เพียงหมุนไปมาพิจารณาดู

ขนมทำขึ้นอย่างประณีต ด้านบนประทับลวดลายดอกกุ้ยฮวา ส่งกลิ่นหอมหวานเลี่ยนโชยออกมา

“นี่เป็นครั้งที่สองที่เราได้พบกัน”

เสียงสายหนึ่งดังแว่วมาจากหลังฉากกั้น