0128

⬢⬢⬢

ตอนที่ 128 ตื่นจากฝันเนินร้างสดับเพลงมรรค กายสู่ราชสำนักอสูรเปลี่ยนผลัดกาลเวลา

หมอก

หมอกหนาทึบแผ่ปกคลุมทั่วฟ้า

ไป๋อินยืนอยู่ท่ามกลางบึงร้างอันว่างเปล่า น้ำโคลนใต้ฝ่าเท้าเย็นยะเยือกเสียดกระดูก จมลึกท่วมจนมิดหัวเข่า

ในมือของเขากำเศษแขนเสื้อที่ขาดวิ่นไว้แน่น บนนั้นยังเปรอะเปื้อนคราบโลหิต นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่ซูเสี่ยวจิ่วทิ้งเอาไว้

“เสี่ยวไป๋”

เสียงเพรียกหาแว่วดังมาจากเบื้องหน้า

ไป๋อินเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน

แลเห็นส่วนลึกของม่านหมอก ซูเสี่ยวจิ่วถูกโซ่ตรวนสีทองหลายเส้นรัดพันร่าง กำลังถูกขุมพลังมหาศาลฉุดกระชากดึงขึ้นสู่ฟากฟ้า