0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 พยัคฆ์คลั่งหักปีกโลหิตย้อมบึง อาภรณ์ขาวดุจหิมะปกป้องบุรุษคนรัก

พลังวิญญาณเหนือบึงเมฆฝันปั่นป่วนวุ่นวายอย่างถึงที่สุด

ปราณพิฆาตเกิงจินและปราณมังกรราชันเข้าห้ำหั่นสังหารร่วมกัน บดขยี้ห้วงอากาศโดยรอบหนึ่งร้อยลี้จนกลายเป็นหม้อต้มเดือดพล่าน

ดาบหักในมือของไป๋อินบิ่นงอไปนานแล้ว บนตัวดาบเต็มไปด้วยรอยบิ่นแหว่ง ทว่าเขาหาได้ใส่ใจไม่

เขาราวกับสัตว์ป่าที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พุ่งเข้าใส่เรือรบยักษ์ลำนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า และถูกม่านแสงสีทองสะท้อนกลับมาครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นกัน

การปะทะในแต่ละครั้ง ล้วนสาดกระเซ็นสายฝนโลหิตคละคลุ้งเต็มผืนฟ้า

นั่นคือโลหิตของตัวเขาเอง

“ไป๋อิน! เจ้ายังจะดื้อดึงไม่ลืมหูลืมตาไปถึงเมื่อใดกัน!”

ตี้ซื่อเทียนยืนตระหง่านอยู่เหนือเศียรมังกร กระบี่โอรสสวรรค์ในมือกวัดแกว่ง ชักนำมหาพลังฟ้าดิน แปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างมังกรทอง พุ่งชนเข้าที่ทรวงอกของไป๋อินอย่างโหดเหี้ยม