0124

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 จักรพรรดิก้มเศียรวอนขอโอสถทิพย์ พยัคฆ์คลั่งขวางดาบพิทักษ์เมืองร้าง

สายลมแห่งบึงเมฆฝันสงบนิ่งลงอย่างสิ้นเชิง

นั่นมิใช่การหยุดพัดตามธรรมชาติ หากแต่ถูกแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงบีบอัดจนมิอาจเคลื่อนไหว

ฝั่งหนึ่งคือปราณมังกรราชันอันเรืองรอง แสงสีทองสว่างจ้าทั่วฟากฟ้า นั่นคือกฎระเบียบและอำนาจบัญชาในการปกครองหมื่นอสูร ส่วนอีกฝั่งคือปราณพิฆาตเกิงจินที่กองพะเนินขึ้นจากซากศพและทะเลเลือด สีแดงชาดบาดตา นั่นคือการเข่นฆ่าและความบ้าคลั่งที่มองข้ามกฎเกณฑ์ทั้งปวง

ไอปราณทั้งสองสายเข้าปะทะกันกลางเวหาอย่างไร้สุ้มเสียง ดงอ้อด้านล่างแหลกสลายกลายเป็นผุยผงในพริบตา แม้แต่น้ำโคลนอันขุ่นมัวยังถูกกดทับจนราบเรียบดั่งคันฉ่อง มิกล้ากระเพื่อมไหวแม้แต่น้อย

ตี้ซื่อเทียนยืนตระหง่านอยู่บนหัวมังกรของเรือรบ ฉลองพระองค์ลายมังกรสีเหลืองสว่างสะบัดพลิ้วส่งเสียงพรึ่บพรั่บภายใต้พลังวิญญาณที่พลุกพล่าน

เขามิได้รีบร้อนออกคำสั่งโจมตี หากแต่โบกมือห้ามปรามกองทหารองครักษ์และเหล่าผู้คุ้มกันประจำตระกูลด้านหลังที่เริ่มเคลื่อนไหวเตรียมพร้อม

เขาทอดสายตามองบุรุษหนุ่มผมขาวผู้นั้นที่ลอยตัวอยู่กลางเวหา