0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 เสือร้ายหลั่งน้ำตากลายเป็นแมวป่วย สานต่อวาสนาลงจับมัจฉา

น้ำโคลนสาดกระเซ็น

ไป๋อินคุกเข่าลงกับพื้น ความเจ็บแปลบเบาบางที่แล่นปราดมาจากหัวเข่า พุ่งทะยานตามเส้นประสาทขึ้นสู่กะโหลกศีรษะ

ความเจ็บปวดนี้ช่างแจ่มชัดยิ่งนัก

แจ่มชัดเสียจนโลหิตทั่วร่างของเขาแข็งค้างในชั่วพริบตา และเดือดพล่านจนแทบจะระเบิดเส้นเลือดให้ปริแตกในพริบตาถัดมา

มิใช่ความฝัน

มิใช่ความฝันจริง ๆ

ซูเสี่ยวจิ่วผู้นั้น... ผู้ที่เคยพาเขาไปดูดาวยามใต้แสงจันทร์ ผู้ที่เคยยัดเยียดป้อนผลจูให้เขากินในถ้ำ ผู้ที่เคยผลักเขาออกไปในห้วงวิกฤติแห่งชีวิตและความตายแล้วยอมตายเสียเองผู้นั้น นางกลับมาแล้วจริง ๆ

แก้มที่บวมเป่งของไป๋อินกระตุกวูบหนึ่ง