0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 111 ฝันย้อนคืนคาวเลือดลมพิรุณ ตื่นพบไออุ่นแนบชิดกาย (ตอนพิเศษเพิ่ม 1)

สายฝน

ห่าฝนเทกระหน่ำอย่างหนักหน่วง

นั่นคือบึงเมฆฝันเมื่อหลายปีก่อน ท้องนภาคล้ายถูกเจาะเป็นรูโหว่ เม็ดฝนสีดำทะมึนปนเปื้อนโคลนตม ซัดสาดจนทั่วทั้งโลกหนาวเหน็บเสียดแทงถึงขั้วหัวใจ

ไป๋อินคุกเข่าอยู่ท่ามกลางโคลนตม สองมือกอบโกยขุดคุ้ยซากปรักหักพังตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง

เล็บมือเปิดเปิงฉีกขาดไปนานแล้ว เผยให้เห็นกระดูกขาวอันน่าสะพรึง โลหิตไหลรินปนน้ำโคลน ทว่าเขากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแม้แต่น้อย

ไม่มีสิ่งใดเลย

นอกจากหุ่นฟางแทนตายที่ถูกปราณกระบี่บดขยี้แหลกละเอียด นอกจากมงกุฎบุปผาที่เปรอะเปื้อนคราบเลือด ก็ไม่หลงเหลือสิ่งใดอีก

กระทั่งเศษกระดูกสักชิ้น ชายอาภรณ์สักเสี้ยว ก็ไม่เหลือไว้ให้เขาเลย