0092

⬢⬢⬢

ตอนที่ 92 ลูกอกตัญญู หวดมันให้ตาย! (บทเสริมบทที่สอง)

สายลมแห่งซากเทพตกหยุดสงบลงแล้ว

บนทุ่งร้างสีแดงเข้ม บรรดาศิษย์ของสำนักใหญ่ต่าง ๆ กำลังตรวจนับผลศึกสุดท้าย

เฉินเสวียนยืนอยู่บนหินก้อนยักษ์ แทบเท้าสุมแน่นไปด้วยแก่นอสูรหลากสีสัน แสงประกายสอดประสาน สาดส่องใบหน้าของผู้คนรอบข้างให้วูบวาบสลับมืดสว่าง

ซูฉางอันนั่งอยู่ข้างกายเขา ในมือถือสมุดบัญชีเล่มหนึ่ง พลางดีดลูกคิดไปพลาง โยนผลไม้แห้งเข้าปากไปพลาง

“แก่นอสูรขั้นสาม 420 เม็ด ขั้นสี่ 108 เม็ด ขั้นห้า... จึ๊ ๆ ลูกอกตัญญู จิตสังหารของเจ้าชักจะหนักหนาเกินไปแล้วกระมัง”

นางพับสมุดบัญชีเก็บ ยืดเส้นสายบิดขี้เกียจ สายตากวาดมองเหล่าผู้บำเพ็ญรอบทิศที่มีแววตายำเกรง

“ทว่าตำแหน่งผู้ชนะเลิศนี้ ถือว่ามั่นคงแล้ว”

เฉินเสวียนมิได้เอ่ยคำใด เพียงยื่นมือออกไปช่วยป้องฝุ่นทรายที่พัดพามาแทนนาง