เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 91 ฟันสวนฮว่าเซียงสะท้านแดนเหนือ ตำแหน่งอันดับหนึ่งนี้ข้าเอาแน่ (เพิ่มพิเศษบทที่หนึ่ง)
ผงสีดำปลิวว่อนโปรยปรายทั่วฟ้า ตกลงสู่ทุ่งร้างสีแดงเข้ม ราวกับหิมะดำสายหนึ่งโปรยปรายลงมา
ฝ่ามือราชันผีที่บดบังผืนฟ้าบดบังดวงตะวันข้างนั้น รวมไปถึงแรงกดดันระดับฮว่าเซียงอันชวนให้อึดอัดแทบขาดใจ พลันมลายหายไปจนสิ้นในชั่วพริบตานี้
ระหว่างฟ้าดินเหลือเพียงเสียงสายลม
เฉินเสวียนยืนอยู่ที่เดิม ชายเสื้อสะบัดพลิ้วไหวแผ่วเบาตามแรงลม
เขาเลิกเปลือกตาขึ้น ทอดมองไปยังจีฉางคงที่อยู่บนราชรถศึก
“ยังจะถลกหนังอยู่อีกหรือไม่”
สุรเสียงไม่ดัง เรียบเฉยไร้ซึ่งความระลอกคลื่นแม้แต่น้อย
มือของจีฉางคงที่กำทวนยาวพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ทวนหวงจี๋ที่หลอมสร้างจากเหล็กเร้นลับใต้ทะเลลึกเล่มนั้น ถึงกับส่งเสียงคร่ำครวญราวกับแบกรับน้ำหนักไม่ไหว