เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 82 เผชิญหน้าบรรพชนหน้าศาลาเก็บพระสูตร สายตานี้ชักไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว
บรรยากาศภายในที่พำนักตัดรักตลอดหลายวันมานี้ เย็นเยียบเสียจนแทบจะมีเกล็ดน้ำแข็งร่วงหล่นลงมา
ซูฉางอันนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงศิลา บนร่างสวมทับด้วยชุดยาวสีครามตัวหลวมโพลกลักษณะไม่พอดีตัว
นั่นคือเสื้อผ้าของเฉินเสวียน
เสื้อคลุมตัวยาวผืนเดิมของนางถูกโยนทิ้งไปนานแล้ว เฉินเสวียนลงเขาไปซื้อชุดสตรี ทว่ากลับซื้อเสื้อนวมบุลายดอกไม้สีแดงเขียวฉูดฉาดกลับมาพะเนินเทินทึก อัปลักษณ์เสียจนซูฉางอันเกือบจะกลายร่างกลับเป็นจิ้งจอกแล้วกัดเขาให้ตายคามือ
สุดท้ายจึงทำได้เพียงทนสวมเสื้อผ้าเก่าของเจ้าเด็กนี่ไปพลาง ๆ ก่อน
“กินโจ๊ก”
เฉินเสวียนประคองชามกระเบื้องเคลือบเดินเข้ามา โจ๊กข้าววิญญาณกรุ่นควันร้อนส่งกลิ่นหอมละมุนโชยมาแตะจมูก
ซูฉางอันสะบัดศีรษะหนีไปอีกทาง ทิ้งไว้เพียงด้านหลังศีรษะอันเย็นชาให้เขาดู