เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 81 ซูฉางอัน: ชื่อเสียงของข้า!!!
ถนนปูแผ่นหินเขียวหลังเขาสายนั้น ยามปกติเงียบเหงาจนกระทั่งนกยังไม่มาถ่ายมูล แต่วันนี้กลับคึกคักราวกับมีตลาดนัด
ศิษย์สายนอกหลายสิบนายยอง ๆ อยู่ในพงหญ้าข้างทาง ห้อยโหนอยู่บนกิ่งไม้ ต่างคนต่างยืดคอยาวชะเง้อมองไปยังทิศทางของสระแปลงมังกร
จ้าวเถี่ยจู้คาบยอดหญ้าหางหมาไว้ในปาก สะกิดศิษย์น้องชายข้างกาย “นี่ เจ้าว่าศิษย์พี่เฉินแช่อยู่ข้างในครบสามชั่วยามแล้ว เหตุใดจึงยังไม่มีความเคลื่อนไหวอีกเล่า”
“นั่นมันสระแปลงมังกรเชียวนะ แช่นานหน่อยมิใช่เรื่องสมควรหรอกหรือ” ศิษย์น้องชายมีสีหน้าอิจฉา “หากเป็นข้า ข้าก็จะแช่จนผิวหนังเหี่ยวย่นแล้วค่อยออกมาเช่นกัน”
“เจ้ารู้ผายลมอันใด” จ้าวเถี่ยจู้ถ่มโคนหญ้าทิ้ง สีหน้าลึกล้ำยากหยั่งถึง “ผู้แข็งแกร่งเช่นศิษย์น้องชายเฉินเสวียนย่อมต้องกำลังดูดซับแก่นแท้ของสระแปลงมังกรเพื่อขัดเกลากายตนเป็นแน่ พวกเจ้าคนเหล่านี้ก็เรียนรู้ไว้เสียเถิด”
ขณะกำลังพูดอยู่นั้น เมฆหมอกเบื้องหน้าพลันสลายตัวลง
ม่านแสงของผนึกต้องห้ามสั่นไหวสองครา ก่อนจะค่อย ๆ สลายหายไป
ลมหายใจของทุกคนชะงักไปหนึ่งจังหวะ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังทางออกแห่งนั้น