0076

⬢⬢⬢

ตอนที่ 76 ผู้ใดงดงามที่สุด? เฉินเสวียน: ซูฉางอัน

สุดสิ้นปลายทางแห่งตำหนักกระดูกขาว ไร้ซึ่งหนทางเบื้องหน้า

มีเพียงบานประตูหนึ่งบานเท่านั้น

ประตูบานนี้สูงตระหง่านจนเกินหยั่ง ทั้งบานประกอบขึ้นจากกระดูกขาท่อนโตของสัตว์ร้ายยักษ์ไม่อาจนาม ซอกรอยต่อนั้นอัดแน่นไปด้วยเมือกสีแดงคล้ำ ดูคล้ายคราบเลือดข้นที่แห้งกรังมานับพันปี

บนบานประตูไร้ที่จับ อีกทั้งไร้รูกุญแจ เกลี้ยงเกลารกร้าง แผ่ซ่านปราณมรณะที่ขับไล่คนเป็นมิให้เฉียดกราย

เฉินเสวียนหยุดฝีเท้าลง ดึงเสื้อคลุมขนสัตว์ในอ้อมอกขึ้นเล็กน้อย เพื่อบดบังใบหูครึ่งข้างของซูฉางอันที่โผล่พ้นออกมา

“ไร้หนทางแล้วรึ” ซูฉางอันโผล่หัวออกมา อุ้งเล็บตะกุยคอเสื้อของเฉินเสวียน พึมพำเสียงแผ่ว “สถานที่บัดซบนี้กระทั่งป้ายบอกทางยังไม่มี ช่างซอมซ่อยิ่งนัก”

เฉินเสวียนมิได้เอ่ยตอบ เขาถือกุมกระบี่หักก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ยกมือขึ้นเตรียมจะเคาะประตู

“หากข้าเป็นเจ้า ข้าคงไม่เปลืองแรงเช่นนั้น”