0077

⬢⬢⬢

ตอนที่ 77 เป็นจิ้งจอกสิ่งสำคัญที่สุดย่อมต้องออดอ้อนเป็น

ณ ลานกว้างสำนักไท่ซ่างวั่งฉิง รอยแยกมิติขนาดมหึมาสายนั้นเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ขอบวังวนสีดำทมิฬกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นไม่มั่นคง ประหนึ่งจะกลืนกินแสงสว่างโดยรอบเข้าไปจนหมดสิ้น

“ถึงเวลาแล้ว”

ผู้อาวุโสใหญ่ยืนอยู่บนแท่นสูง เคล็ดวิชาในมือแปรเปลี่ยน ใบหน้าชรานั้นบึ้งตึงยาวเหยียด

การทดสอบครานี้ สูญเสียสาหัสยิ่งนัก

ศิษย์ที่รอดออกมาได้ ในสิบคนมีบาดเจ็บเสียแปดคน อีกสองคนที่เหลือก็เสื้อผ้าขาดวิ่น ราวกับเพิ่งหนีรอดออกมาจากค่ายผู้ลี้ภัยก็มิปาน

“ปัง ปัง ปัง”

เงาร่างหลายสายถูกรอยแยกคายออกมา กระแทกลงบนแผ่นหินเขียวอย่างแรง เสียงโอดโอยดังระงมไม่ขาดสาย