เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 75 เปิดไพ่สารภาพ! ข้าหลอกเจ้า เฉินเสวียน: ข้ายอมจำนน
ภายในตำหนักกระดูกขาวเงียบสงัดดั่งป่าช้า มีเพียงเสียงฝีเท้าของเฉินเสวียนที่เหยียบย่ำลงบนแผ่นกระดูก ความเวิ้งว้างว่างเปล่าชวนให้ผู้คนใจสั่นสะท้าน
เปลวเพลิงฟอสฟอรัสที่ฝังอยู่บนกำแพงโดยรอบเต้นระริกอย่างวังเวง ทอดยาวเงาร่างของคนทั้งสองออกไปไกล
เฉินเสวียนก้าวเดินช้าเป็นอย่างยิ่ง มือข้างหนึ่งถือกระบี่หัก อีกมือหนึ่งประคองเสื้อคลุมขนสัตว์ในอ้อมอกไว้ ท่าทางเช่นนั้นไม่เหมือนกำลังหาทางออก ทว่าคล้ายกับกำลังเดินเล่นในสวนหลังบ้านตนเองเสียมากกว่า
ซูฉางอันหดตัวอยู่ในเสื้อคลุมขนสัตว์ อุ้งเล็บเขี่ยเม็ดมุกวิญญาณตกค้างที่เพิ่งได้มา ทว่าในใจกลับคันยุบยิบดั่งถูกแมวข่วน
เมื่อครู่สาวน้อยเนตรแดงผู้นั้นกล่าวอันใดกันแน่
ตามหลักแล้ว ตัวละครในแดนลับเยี่ยงนี้เมื่อปรากฏตัว หากไม่มอบภารกิจก็ต้องเอ่ยเตือน เป็นไปได้อย่างไรที่จะพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับเฉินเสวียนเพียงสองสามประโยคแล้วก็จากไป
อีกทั้งปฏิกิริยาของเจ้าหนุ่มเฉินเสวียนก็ผิดปกติเกินไปจริง ๆ
แต่ก่อนแม้เจ้าลูกอกตัญญูผู้นี้จะพูดน้อย ทว่าต่อหน้าตนเองย่อมมีถามต้องมีตอบเสมอ