เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 64 กระแสธารอันบริสุทธิ์แห่งโลกบำเพ็ญเซียน?
ลานสายนอกของสำนักไท่ซ่างวั่งฉิงกว้างใหญ่โตมโหฬารจนน่าเหลือเชื่อ
พื้นดินทั้งหมดปูลาดด้วยหินหยกขาวฮั่นทั้งแผ่น ถูกเหล่าศิษย์ผู้ขยันขันแข็งขัดถูจนขึ้นเงาวับ ส่องสะท้อนเงาคนได้ชัดเจน
วันนี้เป็นวันมหาพิธีรับศิษย์ประจำปี
ตามหลักแล้ว งานเช่นนี้ในโลกบำเพ็ญเซียนมักจะเป็นลานอสุราอยู่เสมอ
ผู้มีพรสวรรค์ดีเชิดจมูกชี้ฟ้า ผู้มีพรสวรรค์ด้อยสั่นเทาหวาดกลัว ผู้อาวุโสทั้งหลายอยู่สูงส่งเลือกเฟ้นอย่างพิถีพิถัน พลางเหยียบย่ำซ้ำเติมพวกตัวซวยที่ไม่ผ่านเกณฑ์อีกสักสองที
ซูฉางอันหมอบอยู่ในอ้อมอกของเฉินเสวียน โผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่ง เตรียมชมฉากละครคลาสสิกประเภท “อย่าได้ดูแคลนความจนของเยาวชน”
ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับทำให้นางรู้สึกว่าตนยังคงฝันอยู่หรือไม่ หรือไม่ก็สายลมเมื่อครู่นี้พัดจนสมองนางเลอะเลือนไปเสียแล้ว
บนลานกว้างผู้คนเบียดเสียด ทว่ากลับไม่วุ่นวาย