กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 63 หากใจมีสุริยันอุ่น ลมหนาวหิมะโปรยก็มิตระหนกหนาว
ประตูใหญ่สู่สำนักไท่ซ่างวั่งฉิง โอ่อ่าอลังการจนเกินงามไปบ้าง
ขุนเขาหิมะสูงพันจั้งสองยอดแลดูคล้ายกระบี่ยักษ์สองเล่มที่ปักเสียดสู่ฟากฟ้า ระหว่างกลางประกบด้วยบันไดหยกขาวที่กว้างขวางจนวิ่งม้าได้
บันไดทอดยาวลึกเข้าไปในม่านเมฆ มิอาจมองเห็นปลายทางได้เลย
เฉินเสวียนเพิ่งก้าวเท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนขั้นบันได
“กวีก——”
เสียงกระเรียนร่ำร้องก้องกังวานพลันแทงทะลุชั้นเมฆา
ครั้นแล้ว นกกระเรียนขาวนับหมื่นนับพันตัวต่างโผบินออกมาจากทะเลหมอก ร่อนถลาวนเวียนอยู่รอบประตูสำนัก
ภาพเหตุการณ์นั้นบดบังสวรรค์กำบังสุริยัน ฉีกกระชากพายุหิมะทั่วท้องนภาจนแหลกสลาย