เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 65 อุบัติเหตุสระวิญญาณแปลงร่างมนุษย์ เจ้าลูกอกตัญญูดวงตาเจ้ามองไปที่ใด?
สำนักไท่ซ่างวั่งฉิง ที่พำนักตัดรัก
ชื่อนี้ฟังดูน่าเกรงขาม ทว่าแท้จริงแล้วกลับเป็นเพียงถ้ำผุพังแห่งหนึ่งที่เจาะอยู่บนยอดเขาหิมะเท่านั้น
ภายในถ้ำนอกจากเตียงหินหนึ่งหลัง ก็เหลือเพียงบ่อวิญญาณธรรมชาติที่พวยพุ่งไอความร้อนอยู่อีกหนึ่งปาก แม้กระทั่งโต๊ะเก้าอี้ม้านั่งที่พอดูได้สักตัวก็ยังไม่มี
ลมกรรโชกพัดผ่านปากถ้ำเข้ามา ส่งเสียงหวีดหวิวราวกับภูตผีร่ำไห้หมาป่าโหยหวน
ซูฉางอันโผล่หัวกลม ๆ ออกมาจากอ้อมอกของเฉินเสวียน นางกวาดสายตามองสิ่งที่เรียกว่า “ถ้ำพำนักศิษย์เอก” แห่งนี้ด้วยความรังเกียจระคนชิงชังไปรอบหนึ่ง
“นี่คือที่ที่เจ้าอาศัยอยู่มาสี่ปีรึ”
ซูฉางอันใช้กรงเล็บทั้งสองข้างเกาะคอเสื้อของเฉินเสวียนไว้ จมูกเล็ก ๆ ย่นเข้าหากันจนเป็นก้อน “คนไม่รู้คงนึกว่าเจ้าถูกขังลืมกระมัง สภาพความเป็นอยู่นี้กระทั่งคอกหมูในตำบลชิงหนิวยังเทียบไม่ได้เสียด้วยซ้ำ”
เฉินเสวียนวางนางลงบนเตียงหิน พลางยื่นมือไปปัดฝุ่นบนเตียงให้เบา ๆ