เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 จิตใจดีงามปานนี้ เจ้าไม่รักชีวิตแล้วรึ
ลมพัดกระหน่ำรุนแรงยิ่งขึ้น เกล็ดหิมะซัดสาดกระทบใบหน้าจนเจ็บแปลบ
เฉินเสวียนกระชับคอเสื้อคลุมขนสัตว์ให้แน่นขึ้นอีก มือขวาทาบไว้ตรงตำแหน่งหน้าอกตลอดเวลา ฝ่ามือแผ่พลังวิญญาณอันอบอุ่นบริสุทธิ์สายหนึ่ง ส่งผ่านไปยังร่างก้อนขนในอกเสื้ออย่างไม่ขาดสาย
ซูฉางอันขดตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา สบายจนครางหึมฮัมออกมาไม่หยุด
เจ้าเด็กคนนี้แม้จะฝึกฝนมรรคปราศจากอารมณ์บ้าบอนั่น ทว่าพลังวิญญาณสายนี้กลับอบอุ่นยิ่งนัก ไร้ซึ่งไอเย็นเยียบแม้เพียงครึ่งส่วน
“ข้าว่านะ” ซูฉางอันโผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่งจากคอเสื้อ อุ้งเท้าหน้าทั้งสองข้างเกาะกุมสาบเสื้อของเฉินเสวียนไว้ “สำนักไท่ซ่างวั่งฉิงของพวกเจ้า ทุกคนเป็นเหมือนเจ้าหมดเลยหรือไม่ วัน ๆ เอาแต่ปั้นหน้าเคร่งขรึม เห็นใครก็ฟันดะไปทั่ว”
นางต้องสืบหาความจริงให้แน่ชัดเสียก่อน