0060

⬢⬢⬢

ตอนที่ 60 ลูกอกตัญญูกลายเป็นพาหนะ ไข่จิ้งจอกขี่หัวไปทวงหนี้

สายลมสงบลงแล้ว

ดินแดนผีสางอย่างแดนเหนือนี่ ชั่วนาตาปีแทบหาช่วงเวลาที่สงบเงียบมิได้เลย

เฉินเสวียนนั่งอยู่หลังก้อนหินใหญ่ที่กำบังลม ในอ้อมอกแนบก้อนขนสีขาวปุกปุยลูกนั้นเอาไว้

เมื่อครู่ยังหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูก ยามนี้ในอกกลับราวกับแนบเตาผิงเอาไว้ ไออุ่นแล่นจากหน้าอกซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย

เขาก้มหน้าลงมองแวบหนึ่ง

ก้อนขนนั้นกำลังซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างสงบเสงี่ยม ลมหายใจสม่ำเสมอ นาน ๆ ทีก็สั่นไหวสองครา มิต่างอันใดกับสิ่งมีชีวิต

เฉินเสวียนยื่นมือออกไปจิ้มดู

นุ่มนิ่ม