เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59 ลูกอกตัญญูปิดประตูทำแม่แทบคลั่ง ปั้นก้อนขนปาปลุกเจ้าให้ตื่น (ตอนพิเศษเพิ่มบทที่หนึ่ง)
ภายในถ้ำอันมืดมิด มีเพียงหางทั้งเก้าที่เปล่งแสงสีขาวนวลตาจาง ๆ
ซูฉางอันเดินวนไปวนมาอยู่บนเตียงหิน ก้าวย่างรวดเร็วยิ่งนัก ฝ่าเท้าเหยียบลงบนศิลาดังกึกกักไม่ขาดสาย
ยามนี้นางอยากจะฆ่าคนเสียจริง ๆ
หากจะพูดให้ถูก คืออยากจะฆ่าไอ้เจ้าลูกสัตว์ที่จิ้งจอกเลี้ยงจนโตตัวนั้น
“ลูกอกตัญญู! ช่างเป็นลูกอกตัญญูโดยแท้!”
ซูฉางอันชี้ไปยังม่านแสงสีทองตรงปากถ้ำที่หนายิ่งกว่ากำแพงเมือง โมโหจนทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด
เดิมทีมหาค่ายกลผนึกนั้นผ่านกาลเวลากัดกร่อนมาหลายพันปี ประกอบกับเล่ห์เหลี่ยมลับ ๆ ล่อ ๆ ที่นางแอบทำ มันย่อมเปราะบางประดุจแผ่นกระดาษตั้งนานแล้ว
ขอเพียงสบโอกาสที่เหมาะสม ย่อมมิใช่ว่าจะหาช่องโหว่เล็ดลอดออกไปมิได้