0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 แดนละลายทรัพย์อันแสนอบอุ่น คนดี ๆ ที่ไหนจะไปสอบจอหงวนกัน

อาทิตย์อัสดงทอดยาวบนทางหลวง เงาร่างทอดยาวบิดเบี้ยวคดเคี้ยวไปมาบนผืนดิน

กู้เซียงเดินกะเผลกอยู่ตรงกลาง กล่องหนังสือบนหลังโคลงเคลงตามจังหวะก้าวเดิน ส่งเสียงดัง “เอี๊ยดอ๊าด เอี๊ยดอ๊าด” มิขาดสาย

มือของเขากำตั๋วเงินปึกนั้นที่ซูชิงมอบให้ไว้แน่น คอยก้มลงมองเป็นระยะ พลางรีบยัดกลับเข้าไปในอกเสื้อราวกับเป็นขโมย ด้วยเกรงว่าวัชพืชข้างทางจะงอกดวงตาขึ้นมาแย่งชิงเงินทองไป

“พี่กู้ หากเจ้ายังลูบคลำต่อไปเช่นนั้น ตั๋วเงินคงได้ถูกเจ้าลูบจนเปื่อยยุ่ยขาดวิ่นเป็นแน่”

ซูชิงเดินนำอยู่เบื้องหน้า ในมือเด็ดต้นหญ้าหางหมามาแกว่งไกวไปมา เอ่ยเหน็บแนมโดยมิต้องหันกลับไปมอง

กู้เซียงหน้าแดงก่ำ รีบลนลานชักมือออกจากอกเสื้อ พลางยิ้มเจื่อนกล่าว “พี่ซูหัวเราะเยาะแล้ว ผู้น้อย... ผู้น้อยเพียงกลัวว่าจะทำหาย นี่เป็นถึงหยาดเหงื่อแรงงานของราษฎร ย่อมมิอาจทำหายได้”

“ไม่หายหรอก โจรผู้ร้ายในรัศมีร้อยลี้แถบนี้ล้วนถูกการต่อสู้ของพวกเราเมื่อครู่ขู่ขวัญจนอกสั่นขวัญแขวนกันหมดแล้ว”

หลี่อวี้เดินอยู่รั้งท้าย ในมือยังคงกุมเมล็ดแตงทองคำกำนั้นไว้ด้วยความรู้สึกอันสับสนระคนปนเป