เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31 ข่าวดีคือไม่ได้เบี่ยงเบน ข่าวร้ายคืออันตรายถึงชีวิต
ม่านควันและละอองดินทั่วฟ้ายังมิทันสลาย ดาบมารโลหิตที่เซี่ยทู่ภาคภูมินักหนาก็กลายเป็นเศษเหล็กผุพังไปเสียแล้ว
ซูชิงเหยียบย่ำลงบนพื้นด้วยเท้าเปลือยเปล่า กระดิ่งข้อเท้าส่งเสียงกังวานใส
ซูชิงจัดแจงเรือนผมยาวที่สยายยุ่งเหยิง พลางหยิบด้ามมีดหักครึ่งท่อนบนพื้นขึ้นมาตบลงบนใบหน้าของกู้เซียงเบา ๆ
“พี่กู้ ตื่นหรือยัง” ซูชิงเอ่ยเรียกโดยไม่หันกลับไปมอง พร้อมทั้งถ่ายทอดพลังวิญญาณเข้าไปในร่างของเขาเล็กน้อย
ภายใต้การช่วยเหลือของปราณเฮ่าเหรินที่ค่อย ๆ ตื่นขึ้นในร่างและพลังวิญญาณของซูชิง กู้เซียงจึงค่อย ๆ ได้สติฟื้นขึ้นมา
กู้เซียงพิงกายอยู่กับลำต้นไม้ โลหิตที่ต้นขายังคงไหลริน ทว่าเขากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแม้แต่น้อย
เขางุนงงโง่งมไปทั้งร่าง สายตาจับจ้องแผ่นหลังของซูชิงเขม็ง ในหัวคล้ายมีเป็ดหลายร้อยตัวกำลังส่งเสียงเอะอะโวยวาย
พี่ซูเป็นสตรีหรือ