เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 24 ความลับคอขาดบาดตายเช่นนี้ เจ้ากลับบอกข้าดื้อ ๆ เช่นนี้รึ?
เสียงอึกทึกครึกโครมในโถงใหญ่พลันล่าถอยไปดุจเกลียวคลื่น หลงเหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งในทรวงอกของกู้เซียง
ใบหน้าของซูชิงอยู่ใกล้เพียงคืบ ดวงตาพวงตาสวรรค์หรี่ลงเล็กน้อย นัยน์ตาสะท้อนใบหน้าซีดเผือดของกู้เซียง
กลิ่นหอมจรุงใจบนกายของนางโชยเข้าสู่จมูกของกู้เซียงโดยตรง ยั่วยวนจนใจคนเตลิดเปิดเปิง
กู้เซียงแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น แม้แต่ลูกตาก็มิกล้ากลอกแม้เพียงนิด
ในขณะที่ซูชิงนึกว่าเจ้าคนทึ่มผู้นี้จะตกใจกลัวจนฉี่ราดกางเกง กู้เซียงก็ขยับจมูกกะทันหัน ดมฟุดฟิดบนตัวนางสองคราดั่งสุนัขตัวน้อยที่ระแวดระวัง
ครั้นแล้ว เขาก็ผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด ทั้งร่างทรุดฮวบกลับไปพิงเก้าอี้ ยื่นมือออกไปปาดเหงื่อเย็นเยียบที่ผุดพรายบนหน้าผาก
“พี่ซู ท่านล้อเล่นเช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว” กู้เซียงคว้าถ้วยชาบนโต๊ะยกกระดกอึกใหญ่ มือยังคงสั่นเทาเล็กน้อย “เกือบทำเอาดวงจิตของข้าตกใจเตลิดหนีไปแล้ว”
ซูชิงเลิกคิ้ว นั่งตัวตรง มือพลางหมุนเล่นจอกสุรา “เป็นอย่างไร ไม่กลัวแล้วรึ เมื่อครู่มิใช่ยังยืนกรานเป็นมั่นเหมาะว่าข้าเป็นปีศาจจิ้งจอกหรอกหรือ”