0013

⬢⬢⬢

ตอนที่ 13 เพียงคำนึงหาไร้สิ้นสุด ค่าความนิยมยากข้ามเก้าชั้นบรรพต

วันเวลาล่วงผ่านไปอย่างรวดเร็วนัก

บาดแผลบนร่างของไป๋อินตกสะเก็ดแล้ว เนื้อใหม่ผุดงอกขึ้นมา สีชมพูระเรื่อนั้นดูสะดุดตาอยู่บ้างบนผิวกายสีทองแดงเข้ม

เจ้าเสือผู้นี้เป็นพวกอยู่นิ่งไม่เป็น

วันแรกที่ลงเดินแตะพื้นได้ เขาก็หายลับเข้าไปในพงไพร

ซูเสี่ยวจิ่วนั่งผิงแดดอยู่ปากถ้ำ มือคลึงเล่นมุกอัคคีอัสนีเม็ดนั้น

ครึ่งชั่วยามผ่านไป พุ่มไม้ก็ส่งเสียงสวบสาบดังแว่วมา

ไป๋อินมุดโผล่พรวดออกมา

ในมือเขาหิ้วหมูป่าตัวมหึมาไว้ตัวหนึ่ง หมูป่าตัวนั้นเขี้ยวยื่นโง้ง ดูดุร้ายยิ่งนัก ทว่ายามนี้กลับคอพับอ่อนปวกเปียก บนลำคอมีเพียงรูโลหิตขนาดเท่านิ้วมือรูเดียว ปลิดชีพอย่างหมดจดเฉียบขาด