ตอนที่ 219 หยกดิบแรกขัดเกลา มุ่งมั่นสู่สมรภูมิ

ตอนที่ 219 หยกดิบแรกขัดเกลา มุ่งมั่นสู่สมรภูมิ

“สวนสมุนไพร” ของอวิ๋นเซิงดำเนินไปอย่างมีชีวิตชีวาในวัง ส่งผลให้ชื่อเสียงอันอ่อนโยนมีเมตตาและเชี่ยวชาญในมรรคแพทย์ของเสียนจวิ้นอ๋องขจรขจายออกไป เด็กอีกสองคนที่เหลือในจวนจิ้งอ๋องจึงเริ่มมีความคิดเคลื่อนไหวมากขึ้นทุกที

เจ้าสามอวิ๋นเหิงเห็นกับตาว่าพี่ใหญ่เข้าสู่ตำหนักบูรพา แบกรับภาระอันหนักอึ้งของบ้านเมืองและแผ่นดิน ส่วนพี่สองก็พบโลกของตนเอง ได้รับความเคารพในส่วนของเขาภายในวังลึก เขาบีบแขนเล็ก ๆ อันแข็งแกร่งของตนเอง แล้วมองไปยังอาวุธที่ทอประกายเย็นเยียบเหล่านั้นบนลานฝึกทหารของจวนอ๋อง ความฮึกเหิมที่อัดอั้นอยู่ในใจมาโดยตลอดก็ยิ่งไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้

เขาไม่ชอบอ่านตำราเข้าใจเหตุผลเหมือนพี่ใหญ่ และไม่สามารถสงบจิตใจคลุกคลีกับมวลบุปผาและต้นหญ้าเหมือนพี่สองได้ สถานที่ที่เขาชอบที่สุดก็คือลานฝึกทหารของจวนอ๋อง เสียงที่ชอบที่สุดก็คือเสียงอาวุธกระทบกันกังวานและเสียงลมหวีดหวิวจากการชกเตะ เขาเกิดมามีแรงกายมหาศาล ทนรับความลำบากได้ ยามเรียนพื้นฐานหมัดเท้ากับองครักษ์จวนอ๋องก่อนหน้านี้ก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แม้แต่ครูฝึกยังต้องลอบเดาะลิ้นตื่นตะลึง

วันนี้ เซียวเจวี๋ยหาได้ยากที่จะหยุดพักผ่อนอยู่บ้าน กำลังสนทนาเรื่องราชการในราชสำนักกับอวิ๋นทิงหลานในห้องหนังสือ อวิ๋นเหิงเดินวนอยู่ในลานเรือนหลายรอบ ในที่สุดก็รวบรวมความกล้า วิ่งตึง ๆ มาถึงหน้าประตูห้องหนังสือ ร่างเล็กเหยียดตรง เอ่ยเสียงดังว่า “เสด็จพ่อ ท่านแม่! เหิงเอ๋อร์มีเรื่องขอเข้าพบพ่ะย่ะค่ะ!”