เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 ประกายคมหยกดิบ แม่ทัพน้อยสำแดงเดช
วันเวลาของอวิ๋นเหิงในกองทหารครัว อยู่ไปอยู่มาก็กินเวลาเกือบครึ่งปี
ฤดูวสันต์ของดินแดนเหนือมาช้า ทว่ากลับผ่านไปเร็วยิ่ง ชั่วพริบตาก็ย่างเข้าสู่ฤดูคิมหันต์ ในช่วงครึ่งปีนี้ “ทหารทารก” ผู้ที่ตอนมาถึงแรก ๆ ผิวพรรณเนียนนุ่มละเอียดอ่อน กระทั่งแบกขวานยังยากลำบากผู้นั้น ได้ผ่านการผลัดเปลี่ยนกายาไปนานแล้ว
ตุ่มพองบนมือกลายเป็นรอยด้านหนา ผิวพรรณถูกแดดเผาจนกลายเป็นสีข้าวสาลีดูสุขภาพดี รูปร่างส่วนสูงดูเหมือนจะยืดขึ้นมาอีกเล็กน้อย ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ แรงกายมหาศาลแต่กำเนิดของเขา ภายใต้การเคี่ยวกรำจากงานหนักอย่างการผ่าฟืน หาบน้ำ ขนเสบียงวันแล้ววันเล่า ไม่เพียงไม่ถูกบั่นทอนลง ตรงกันข้ามกลับถูกหลอมจนยิ่งแน่นหนัก ควบคุมได้คล่องแคล่วดั่งใจยิ่งขึ้น เมื่อก่อนยามกวัดแกว่งขวานอันหนักอึ้งยังรู้สึกเปลืองแรง ทว่าบัดนี้กลับสามารถยกของหนักประหนึ่งของเบา ผ่าฟืนได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ