เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 217 ต้นกล้าใหม่แห่งวงการแพทย์ ท่านอ๋องผู้ทรงคุณธรรมแรกเริ่ม
อวิ๋นจิ่งย้ายเข้าสู่ตำหนักบูรพา กลายเป็นรัชทายาทหลานหลวงอย่างแน่แท้ไร้ข้อกังขา ทว่าจวนจิ้งอ๋องหาได้เงียบเหงาลงเพราะเหตุนี้ไม่ ตรงกันข้าม กลับถูกผลักดันให้ขึ้นสู่จุดที่สะดุดตายิ่งขึ้นด้วยสถานะ “ตระกูลขององค์รัชทายาท” เพียงแต่ภายใต้สายตาที่จับจ้องมองมานั้น คมหนามที่ซ่อนเร้นอยู่ก็ยิ่งทวีความแหลมคมขึ้นทุกขณะ
ระลอกคลื่นแห่งพิธีใหญ่สถาปนายังมิทันสงบลงอย่างสมบูรณ์ จวนจิ้งอ๋องกลับดูเหมือนจะฟื้นคืนจังหวะชีวิตในวันวานอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ใน “วันวาน” นี้ ขาดเงาร่างอันสุขุมเกินวัยไปหนึ่งคน จึงทำให้ผู้คนรู้สึกโหวงเหวงในใจอยู่เสมอ
อวิ๋นทิงหลานทุ่มเทเรี่ยวแรงส่วนใหญ่ไปที่เด็กอีกสามคนที่เหลือ นางรู้ดีว่าการจากไปของจิ่งเอ๋อร์ สำหรับเจ้าตัวเล็กทั้งหลายที่พึ่งพาอาศัยผูกพันกันมาตั้งแต่เด็กเหล่านี้ นับว่าเป็นคลื่นกระแทกจิตใจที่ไม่น้อยเลย
เจ้ารองอวิ๋นเซิงยิ่งเงียบขรึมลงกว่าเดิม มักจะอยู่ตัวคนเดียวในแปลงสมุนไพรเล็กของเขา เหม่อมองมวลบุปผาและต้นหญ้าเหล่านั้น หรือไม่ก็ประคองตำราแพทย์ที่อวิ๋นทิงหลานมอบให้ นั่งอ่านทีละเนิ่นนานไปค่อนวัน จิตใจของเขาละเอียดอ่อนเปราะบาง การจากไปของพี่ใหญ่ ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยากจะเอ่ยออกมา