กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 216 สถาปนา ณ ท้องพระโรง เจ้านายใหม่แห่งตำหนักบูรพา
ข่าวคราวเรื่องที่อวิ๋นจิ่งสร้างความตื่นตะลึงให้แก่ผู้คนทั่วทั้งโถงข้าง ประหนึ่งติดปีกบิน โบยบินไปทั่วทุกถนนใหญ่และตรอกซอกซอยของเมืองหลวงภายในหนึ่งราตรี
ภายในโรงน้ำชาและร้านสุรา นักเล่านิทานต่างพ่นน้ำลายแตกฟอง ถ่ายทอดเรื่องราวที่องค์ชายพระราชนัดดาทรงรับมือกับการกลั่นแกล้งอย่างสุขุมเยือกเย็น ทั้งยังยกคัมภีร์อ้างอิงโต้แย้งจนเหล่าขุนนางเฒ่าพูดไม่ออกด้วยการแต่งเติมเสริมแต่งอย่างถึงพริกถึงขิง ทิศทางลมที่เดิมทียังคงรอดูท่าที หรือกระทั่งแอบเย้ยหยันในใจว่า “เด็กอมมือจะมีความสามารถอันใด” พลันแปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบ
“ได้ยินหรือไม่ คุณชายใหญ่แห่งจวนจิ้งอ๋องผู้นั้น ช่างร้ายกาจยิ่งนัก!”
“อายุเพิ่งจะแปดขวบ กลับตอบคำถามได้คล่องแคล่วไหลลื่น ที่พูดออกมาล้วนเป็นหลักเหตุผลอันแท้จริงในการสร้างความสงบมั่นคงให้แก่บ้านเมือง!”
“ดูท่าฝ่าบาทจะทรงมีเนตรปัญญาเฉียบคม รัชทายาทหลานหลวงพระองค์นี้ บางทีอาจเป็นผู้ที่ลิขิตสวรรค์กำหนดมาจริง ๆ ...”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้ ย่อมลอยเข้าสู่จวนจิ้งอ๋องเช่นกัน
หลังจากอวิ๋นจิ่งกลับมา เขาก็เงียบสงบไปถึงสองวัน วันนั้นในโถงข้างเขาใช้มโนจิตไปมากเกินไป อย่างไรเสียเขาก็ยังคงเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง อวิ๋นทิงหลานคอยดูแลปรับสมดุลร่างกายให้เขาอย่างละเอียดรอบคอบ ทั้งมิได้ซักไซ้ไล่เลียงอันใดมากความ เพียงปล่อยให้เขาอยู่ในเรือนเล็กของตนเอง วิ่งเล่นผ่อนคลายร่วมกับพวกน้องชายและน้องสาว