ตอนที่ 215 เด็กน้อยสะบัดแขนเสื้อ เสียงแรกสะเทือนท้องพระโรง

ตอนที่ 215 เด็กน้อยสะบัดแขนเสื้อ เสียงแรกสะเทือนท้องพระโรง

พายุลูกนั้นในท้องพระโรงเช้า แทบจะพัดกระหน่ำมาถึงจวนจิ้งอ๋องโดยไม่เว้นช่วงเวลาแม้แต่น้อย

ยามที่เซียวเจวี๋ยกลับถึงจวน ท้องฟ้ายังเช้าอยู่ ทว่ากลิ่นอายควบแน่นปราณที่แผ่ออกมารอบกายเขากลับทวีความเข้มข้นยิ่งกว่าปกติถึงสามส่วน เขาไม่ได้กล่าวสิ่งใดมากความ เพียงมุ่งตรงไปยังห้องหนังสือและสั่งห้ามมิให้ผู้ใดมารบกวน

อวิ๋นทิงหลานเพิ่งตรวจ “สมุดบัญชี” ไม่กี่วันนี้ของเจ้าสี่อวิ๋นเคอเสร็จสิ้น เจ้าตัวน้อยถึงกับสามารถทำรายการรายรับรายจ่ายในกิจการสบู่สมุนไพรของนางได้อย่างเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ก็พลันเห็นชุนเถาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยความลนลาน

“พระชายาเพคะ ท่านอ๋องเสด็จกลับมาแล้ว สีพระพักตร์... ดูย่ำแย่ยิ่งนักเพคะ ดูเหมือนในวังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว”

อวิ๋นทิงหลานวางสมุดบัญชีลง เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สิ่งที่ทำให้เซียวเจวี๋ยแสดงสีหน้าออกมาถึงเพียงนี้ได้ย่อมมิใช่เรื่องเล็ก นางจัดการดูแลเจ้าตัวเล็กทั้งสี่คนที่กำลังตั้งอกตั้งใจทำหน้าที่ของตนเองจนเรียบร้อย แล้วจึงลุกขึ้นเดินไปยังห้องหนังสือ

นอกห้องหนังสือ ผู้บัญชาการองครักษ์เห็นนางเดินมาก็เผยสีหน้าลำบากใจ ทว่าก็ยังคงเอ่ยรายงานเสียงเบาไปคำหนึ่ง

ครู่หนึ่ง ประตูห้องหนังสือก็เปิดออกทางด้านใน เซียวเจวี๋ยยืนอยู่หน้าประตู ทอดสายตามองนางด้วยแววตาซับซ้อน

“เข้ามาเถิด”

อวิ๋นทิงหลานก้าวเข้าไปในห้องหนังสือ ประตูปิดลงด้านหลังนาง นางมิได้เร่งร้อนเอ่ยถาม เพียงทอดสายตามองเขาอย่างเงียบเชียบ