กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 173 เคาะประตูห้องยามค่ำคืน ท่านอ๋องผู้ประหม่า
เหตุการณ์ “เดินตรวจเวรยาม” ด้านนอกเรือนหลานเมื่อคืนวาน ทำให้เซียวเจวี๋ยได้สัมผัสกับคำว่า “กระอักกระอ่วนใจ” อย่างหาได้ยาก ตลอดทั้งวัน มโนจิตของเขาล้วนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ยามสะสางราชการงานเมือง ตรงหน้าก็มักจะผุดภาพประตูเรือนที่ปิดสนิทบานนั้นขึ้นมาเป็นครั้งคราว รวมถึงแววตาที่อาจปรากฏขึ้นของอวิ๋นทิงหลานตามที่เขาจินตนาการไว้ ซึ่งแฝงไปด้วยความรู้ทันหรือหยอกเย้า
เขาเด็ดขาดยิ่งมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ว่าจะในสนามรบหรือในท้องพระโรง เรื่องที่ปักใจแล้ว ย่อมจะใช้มาตรการดั่งอัสนีทำให้ลุล่วง ทว่ากลับเป็นในเรื่อง...ส่วนตัวเช่นนี้ ที่ทำให้เขากลายเป็นคนโลเลไม่เด็ดขาด กังวลได้กังวลเสียถึงเพียงนี้ อารมณ์ความรู้สึกอันแปลกหน้านี้ทำให้เขาหงุดหงิดใจ ทว่าก็มิอาจสะกดกลั้นได้เลย
ราตรีมาเยือนอีกครา