ตอนที่ 172 เดินวนเวียนใต้แสงจันทรา

ตอนที่ 172 เดินวนเวียนใต้แสงจันทรา

รัตติกาลค่อย ๆ ลึกล้ำ แสงจันทร์ดุจแพรไหมเคลือบคลุมจวนจิ้งอ๋องไว้อย่างอ่อนโยน

เปลวเทียนภายในห้องหนังสือไหววูบเป็นชั่วพริบตาสุดท้ายก่อนจะดับมอดลงในที่สุด เซียวเจวี๋ยนวดขมับที่เริ่มบวมตึงพลางเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารราชการทหารและฎีการายงานจากทั่วทุกสารทิศที่สุมสูงดั่งขุนเขา แม้ชายแดนจะสงบลงแล้ว ทว่ารายละเอียดการปลอบขวัญ การวางกำลังป้องกัน ตลอดจนการปูนบำเหน็จลงทัณฑ์ที่ตามมานั้นมีพันหมื่นเงื่อนงำ ล้วนต้องให้เขาผู้เป็นแม่ทัพใหญ่เป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้าย

ยามสะสางหนังสือด่วนฉบับสุดท้ายเสร็จสิ้นก็ล่วงเข้าสู่ยามจื่อแล้ว สรรพเสียงหมื่นเงียบสงัด มีเพียงเสียงแมลงในคืนฤดูร้อนที่ขับขานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เขาผุดลุกขึ้นแล้วก้าวออกจากห้องหนังสือด้วยความเคยชิน สายลมราตรีอันเย็นเยียบพัดผ่านใบหน้า พัดพาความเหนื่อยล้าไปเสี้ยวหนึ่ง เขาไม่ได้ลังเล ฝีเท้าราวกับเป็นไปตามสัญชาตญาณ มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของเรือนหลานทันที