ตอนที่ 171 การ "อนุมัติ" ของเด็กๆ

ตอนที่ 171 การ "อนุมัติ" ของเด็กๆ

ยามอรุณวันรุ่งขึ้น แสงแดดส่องลอดผ่านช่องหน้าต่าง ทอดเงาลายพร้อยลงบนพื้นของเรือนหลาน เสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว กลิ่นหอมจาง ๆ ของหญ้าสมุนไพรและไอหยาดน้ำค้างยามเช้าอบอวลอยู่ในอากาศ

ความจริงแล้วเซียวเจวี๋ยตื่นตั้งนานแล้ว ความเคยชินที่สั่งสมจากค่ายทหารทำให้เขาตื่นตรงเวลาทุกวัน เพียงแต่เขายังคงนอนอยู่บนตั่งนุ่ม มิได้ลุกขึ้นทันที เขาฟังเสียงกุกกักของพวกเด็ก ๆ และเสียงพูดคุยอันนุ่มนวลของอวิ๋นทิงหลานที่แว่วมาจากห้องด้านใน ความรู้สึกติดขัดอันแปลกประหลาดที่เจือด้วยความอบอุ่นสายหนึ่งพลันวนเวียนอยู่ในหัวใจ ทำให้เขาหลงใหลในความสงบเงียบครู่หนึ่งนี้อยู่บ้าง

กระทั่งได้ยินเสียงอวิ๋นทิงหลานพาพวกเด็ก ๆ ล้างหน้าบ้วนปากเสร็จสิ้นและเตรียมจะรับประทานอาหารเช้า เขาจึงลุกขึ้นแล้วจัดแจงเสื้อคลุมที่ยับย่นเล็กน้อย