ตอนที่ 127 ทางเลือกระหว่างความกังขาและความเชื่อใจ

ตอนที่ 127 ทางเลือกระหว่างความกังขาและความเชื่อใจ

หลังจากอวิ๋นทิงหลานเปิดเผยสถานะ บรรยากาศโดยรอบก็พลันตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าประหลาด ความตื่นตะลึง ความสงสัย ความเลื่อนลอย ตลอดจนความหวังอันริบหรี่ที่ผุดพรายขึ้นท่ามกลางทางตัน ต่างถักทอสลับซับซ้อนอยู่บนใบหน้าของทุกคน

หัวหน้ากรมหูได้สติกลับมาก่อนผู้ใด เขาทรุดกายคุกเข่าลงบนพื้นเสียงดังตุบ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ผู้น้อย... ผู้น้อยมีตามิมีแวว ล่วงเกินพระนางไปมิน้อยก่อนหน้านี้ ขอพระชายาโปรดยกโทษให้ด้วยขอรับ!” บรรดาแพทย์หลวงและเหล่านายพลที่อยู่ด้านหลังเขาก็คล้ายเพิ่งตื่นจากฝัน ต่างพากันค้อมกายทำความเคารพตาม สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน

“ยามนี้มิใช่เวลามาซักไซ้เอาความ” อวิ๋นทิงหลานยกมือขึ้นทำท่าประคองเบา ๆ น้ำเสียงเด็ดขาดมิยอมให้มีข้อโต้แย้ง “จงทำตามที่เปิ่นเฟยสั่งโดยทันที! อาการป่วยของแม่ทัพหลิวกำลังเข้าขั้นวิกฤต จะล่าช้าไปแม้แต่เค่อเดียวก็มิได้!”