ตอนที่ 126 อวิ๋นทิงหลานขันอาสาด้วยตนเอง

ตอนที่ 126 อวิ๋นทิงหลานขันอาสาด้วยตนเอง

สองวันต่อมา อวิ๋นทิงหลานพาเด็ก ๆ ทั้งสี่คนอยู่ในเขตอักษรปิ่งของค่ายทหารบาดเจ็บ เปรียบเสมือนหยดน้ำไม่กี่หยดที่หยดลงในกระทะน้ำมันเดือดพล่าน แม้จะเล็กกระจิริด ทว่ากลับก่อให้เกิดคลื่นระลอกใหญ่ไม่น้อย

พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งของอวิ๋นทิงหลานอย่างเคร่งครัด อวิ๋นเหิงนำทหารสองสามนายที่มีอาการไม่หนักและยังพอเดินไหว รับผิดชอบขนฟืน ตั้งกระทะใบใหญ่ในพื้นที่ที่กำหนด ต้มน้ำเดือดไม่หยุดหย่อนทั้งวันทั้งคืน เขายังแสดงแรงกายออกมา “โดยไม่ตั้งใจ” อีกครา ยกย้ายเศษสิ่งของเหลือทิ้งที่ขวางทางเดินออกไปได้อย่างง่ายดาย เก็บกวาดจนได้ลานโล่งที่ค่อนข้างสะอาดสะอ้าน

ส่วนอวิ๋นเซิงก็ติดตามอวิ๋นทิงหลาน ด้านหนึ่งช่วยนำน้ำต้มเดือดมาผึ่งให้เย็นลง แจกจ่ายให้ผู้ป่วยที่ยังมีสติและสามารถดื่มน้ำได้ อีกด้านหนึ่งก็จำแนกสมุนไพรที่มีอยู่อย่างจำกัดซึ่งผู้ช่วยของหัวหน้ากรมหูส่งมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน เมื่อเขาพบว่าหวงเหลียนที่ส่งมานั้นคุณภาพต่ำซ้ำยังมีสิ่งเจือปนปนเปื้อน จึงรีบบอกอวิ๋นทิงหลานด้วยเสียงเบาทันที

“ท่านป้า หวงเหลียนนี้ไม่ถูกต้อง ฤทธิ์ยาเกรงว่าจะไม่เหลือแม้แต่หนึ่งในสิบส่วน” อวิ๋นเซิงหยิบหวงเหลียนก้อนเล็ก ๆ ขึ้นมา สีหน้าของเด็กน้อยเคร่งขรึม