ตอนที่ 128 แยกกักตัว ฆ่าเชื้อ รักษาตรงตามอาการ

ตอนที่ 128 แยกกักตัว ฆ่าเชื้อ รักษาตรงตามอาการ

เข็มเงินแทงลงไป หยดโลหิตสีแดงคล้ำซึมออกมา ฝีมือของอวิ๋นทิงหลานนิ่งสนิทยิ่งนัก สีหน้าจดจ่อแน่วแน่ ราวกับทุกสรรพสิ่งรอบกายหาได้มีตัวตนอยู่อีกต่อไปไม่ จ้าวคั่วและหัวหน้ากรมหูกลั้นหายใจ จ้องมองปฏิกิริยาของรองแม่ทัพหลิวตาไม่กระพริบ

ครู่หนึ่งต่อมา เรื่องที่ทำให้ประหลาดใจพลันบังเกิดขึ้น ลมหายใจของรองแม่ทัพหลิวที่เดิมทีกระชั้นถี่คล้ายจะสงบราบเรียบลงบ้างแล้ว หัวคิ้วที่ขมวดแน่นก็คลายออกเล็กน้อย แม้ยังคงหมดสติอยู่ ทว่าความรู้สึกดิ้นรนเจียนตายนั้นคล้ายจะลดทอนลงไปเล็กน้อย

“ได้ผล!” หัวหน้ากรมหูส่งเสียงอุทานแผ่วเบา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เขาประกอบวิชาชีพแพทย์มานานหลายปี ย่อมมองออกว่าความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้มีความหมายเช่นไร

สายใจที่ตึงเครียดของจ้าวคั่วก็พลอยผ่อนคลายลงบ้าง สายตาที่มองไปยังอวิ๋นทิงหลานนั้น ความคลางแคลงใจลดน้อยลงไปหลายส่วน ความหวังเพิ่มพูนขึ้นมาอีกหลายส่วน

ทว่าอวิ๋นทิงหลานหาได้ผ่อนคลายลงไม่ นางนำผ้าสะอาดชุบน้ำเกลือมาเช็ดตามตัวของรองแม่ทัพหลิวเพื่อลดไข้ด้วยวิธีทางกายภาพไปพลาง เอ่ยกับหัวหน้ากรมหูไปพลางว่า “การฝังเข็มเป็นเพียงแผนการเฉพาะหน้า ระบายความร้อนชั่วคราวเพื่อยื้อเวลาไว้เท่านั้น การรักษาที่แท้จริงอยู่ที่ยาต้มและการดูแลอย่างต่อเนื่อง ยาต้มเสร็จหรือยัง”