บทที่ 325 ซือหม่ารุ่ยปะทะซ่งรุ่ย

บทที่ 325 ซือหม่ารุ่ยปะทะซ่งรุ่ย

ยามนั้น ลมกรรโชกมืดมิด ดวงจันทราสว่างกระจ่างแขวนอยู่เหนือยอดไม้

แหล่งกำเนิดแสงเพียงหนึ่งเดียวของคุกหลวงก็คือดวงจันทร์ดวงนี้

เคร้งคร้าง เคร้งคร้าง...

เสียงโซ่ตรวนกระทบกันเบาๆ

แสงจันทร์ส่องผ่านช่องหน้าต่างบานเล็ก เผยให้เห็นใบหน้าที่กรำโลกและโรยรา

ซ่งรุ่ยกำลังนั่งเงียบๆ อยู่บนเตียงที่ปูด้วยฟาง มองลอดลูกกรงออกไปยังทางเดินมืดมิดเบื้องหน้า

ทันใดนั้น ทางเดินก็สว่างวาบขึ้นด้วยแสงไฟจุดหนึ่ง

"นี่คือ..."

ซ่งรุ่ยหรี่ตาลง