บทที่ 326 ให้ผู้อื่นร่วมโศกเศร้าด้วย

บทที่ 326 ให้ผู้อื่นร่วมโศกเศร้าด้วย

"ฝะ...ฝ่าบาท ขอฝ่าบาทโปรดหักห้ามพระทัยและถนอมพระวรกายด้วยพ่ะย่ะค่ะ โปรดหักห้ามพระทัยถนอมพระวรกายด้วย..."

รองเจ้ากรมพิธีการจำต้องฝืนใจก้าวออกมาข้างหน้าประสานมือเอ่ยปลอบประโลม

ช่วยไม่ได้ ในเมื่อติงเต๋อรองเจ้ากรมคลังถูกซ่งรุ่ยตีจนตายไปแล้ว ในบรรดารองเจ้ากรมที่เหลือมีเพียงเขาที่ตำแหน่งต่ำต้อยที่สุด ทว่าก็ยังมีน้ำหนักเพียงพอ อีกทั้งยังเป็นเพียงคนแซ่อื่นที่ตระกูลใหญ่หนุนหลังขึ้นมา

ภายใต้สายตาที่ส่งสัญญาณมาจากกลุ่มผู้มีอิทธิพลอย่างเฉียนจง เขาจึงทำได้เพียงกัดฟันก้าวออกมารับหน้า

หักห้ามพระทัยถนอมพระวรกายงั้นรึ?

ซือหม่ารุ่ยกวาดสายตามองเหล่าขุนนางในท้องพระโรง พลันบังเกิดโทสะขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

หากไม่ใช่เพราะพวกเขายุยงรัชทายาท หากไม่ใช่เพราะพวกเขาใช้รัชทายาทเป็นร่มคุ้มกะลาหัว ซ่งรุ่ยก็คงไม่พุ่งเป้าไปที่รัชทายาท