บทที่ 224 อำเภอชิงเทียน

บทที่ 224 อำเภอชิงเทียน

"ผู้เฒ่าซ่ง นี่น่ะหรือที่ท่านบอกว่าไม่จำเป็นต้องกินแผ่นแป้ง?"

เฉินเซิ่งเอ่ยอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูกกับซ่งรุ่ยที่นั่งกินดื่มอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ข้างๆ

ท่านมันสูงส่ง ท่านมันยอดเยี่ยม ท่านเลยมาเกาะข้ากินฟรีดื่มฟรีเนี่ยนะ?

"อร่อย เถ้าแก่ ขอแป้งทอดอีกสองชิ้น น้ำเต้าหู้หนึ่งชาม ทั้งหมดลงบัญชีไว้ที่น้องชายท่านนี้!"

ซ่งรุ่ยตะโกนสั่ง

"ได้เลยขอรับนายท่าน"

พ่อค้ารีบยกแป้งทอดกับน้ำเต้าหู้ขึ้นมาเสิร์ฟทันที

"แผ่นแป้งชิ้นหนึ่งขึ้นราคาไปถึงชิ้นละสิบห้าอีแปะแล้ว ข้ากระเป๋าแห้งจริงๆ ถือเสียว่าขอยืมจากน้องชายเฉินก่อนก็แล้วกัน รอเบี้ยหวัดของข้าออกเมื่อใดจะรีบคืนให้ท่าน"

ซ่งรุ่ยกล่าวอย่างหน้าหนา