บทที่ 225 ที่ว่าการอำเภออันโอ่อ่า

บทที่ 225 ที่ว่าการอำเภออันโอ่อ่า

เฉินเซิ่งกับซ่งรุ่ยเดินตามฝูงชนมาจนถึงที่ว่าการอำเภอ

"นี่หรือคือที่ว่าการอำเภอ"

ซ่งรุ่ยอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

หากมิใช่เพราะเดินตามผู้คนมาที่นี่ และหากมิใช่เพราะบนป้ายไม้พะยูงเหนือประตูใหญ่สลักคำว่า "ที่ว่าการอำเภอ" เอาไว้ เขาก็คงนึกว่าเป็นจวนของเชื้อพระวงศ์หรือขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่ใดเสียอีก

สัตว์มงคลเซี่ยจื้อหินแกะสลักสองตัวที่ตั้งตระหง่านอยู่หน้าประตูนั้นทั้งสูงใหญ่สง่างาม เปี่ยมด้วยบารมีแลดูมีชีวิตชีวา เห็นได้ชัดว่าสร้างขึ้นด้วยฝีมือยอดช่าง หากไม่มีเงินหลายพันตำลึงย่อมไม่อาจสร้างขึ้นมาได้

อีกทั้งเสาเหล่านั้น ยังหาใช่เสาไม้ไม่ แต่กลับเป็นเสาหินที่สลักลวดลายฝูงวิหคอย่างนกกระเรียน นกไก่ฟ้า และนกยูง