กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 215 อำนาจ ชื่อเสียง ลาภยศ
"ฮ่าๆ ไม่ทราบว่าจอมยุทธ์น้อยเฉินจะบอกชื่อบทกวีที่ประพันธ์ขึ้นมาได้หรือไม่ ข้าจะได้ให้คนคัดลอกหมึกไว้ชุดหนึ่ง แล้วจารึกไว้บนผนังเรือนหยวนยาง ผ่านไปชั่วกาลนาน ไม่แน่ว่าท่านและข้าอาจจะได้เป็นบุคคลที่ถูกจารึกไว้ในพงศาวดารทั้งคู่"
เจิ้งเทียนโซ่วหัวเราะพลางกล่าว
เหล่าขุนนางในที่นั้นต่างตาเป็นประกาย มองดูเฉินเซิ่งด้วยความกระตือรือร้น
บทกวีของเฉินเซิ่ง ผู้มีสายตาเฉียบแหลมย่อมรู้ดีว่าเป็นบทกวีที่ควรค่าแก่การสืบทอด คืนสู่สามัญ เรียบง่ายชัดเจน หากเผยแพร่จนเป็นที่เลื่องลือ ย่อมมีโอกาสสูงยิ่งที่จะถูกคนรุ่นหลังนำไปใช้เป็นบทเรียนปูพื้นฐานสำหรับเด็ก
เมื่อเป็นเช่นนี้ ทุกครั้งที่อาจารย์ในสำนักศึกษาท่องบทกวีนี้ ย่อมต้องเอ่ยถึงที่มาของมันขึ้นมาสักประโยค