บทที่ 158 ความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์

บทที่ 158 ความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์

"ท่านพี่ พวกเราไปกันเถอะเจ้าค่ะ"

ไป๋ซู่เจินดึงมือสวี่เซียนเบาๆ ทุกสิ่งที่นางทำล้วนเป็นไปเพื่อสนับสนุนสวี่เซียนผู้เป็นสามี

หากอยู่ที่นี่แล้วไม่สมหวัง เช่นนั้นก็จากสถานที่ชวนให้ช้ำใจแห่งนี้ไปเสีย

"น้องหญิง ข้า... เฮ้อ ไปกันเถอะ"

สวี่เซียนมีสีหน้าหมองหม่น

เขารู้สึกว่าตนเองช่างล้มเหลวในฐานะสามียิ่งนัก ภรรยาของตนถูกใส่ร้ายว่ากินเนื้อมนุษย์ แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่ล่าถอยกลับไปอย่างหมดรูป

บางที ตนอาจควรย้ายออกจากตำบลหยางโหลว จากบ้านที่อยู่อาศัยมานานกว่าสิบปีหลังนี้ไปกระมัง

"ท่านพี่ ข้าไม่ถือสาหรอกเจ้าค่ะ"

แววตาของไป๋ซู่เจินอ่อนโยนดั่งสายน้ำ นางแย้มยิ้มอย่างอ่อนหวาน