บทที่ 146 ความโลภบดบังสติปัญญา

บทที่ 146 ความโลภบดบังสติปัญญา

"โอ้ ทำการค้ากับผู้เฒ่าเช่นข้ารึ"

เฉินจื่อเพียนโบกมือห้ามคนขับเกวียนไว้ แล้วมองไปยังโจวถลกหนังด้วยความสนใจใคร่รู้

"เจ้าคู่ควรด้วยรึ ในเมื่อเจ้าแอบดูอยู่ที่นี่ตั้งนาน เช่นนั้นข้าจะบอกเจ้าให้ว่า เซียวชิงผู้นั้นมีผู้ฝึกยุทธ์ก่อนกำเนิดหนุนหลัง เป็นคนจากเมืองเอก แล้วเจ้าเป็นตัวอะไรกัน"

เมื่อโจวถลกหนังได้ยินเช่นนั้น ในใจก็เดือดดาลยิ่งนัก ทว่าภายนอกกลับฉีกยิ้มประจบสอพลอ "ท่านผู้เฒ่า เสบียงของเซียวชิงผู้นั้นก็ซื้อไปจากร้านของข้านี่เองขอรับ"

เฉินจื่อเพียนได้ยินก็ชะงักไป โมโหจนหนวดกระดก "ไอ้ระยำเอ๊ย เจ้าเซียวชิงนั่นแม้แต่เสบียงที่เอามาลองเชิงก็ยังแอบควักกระเป๋าตัวเองซื้อรึ เจ้าเด็กเมื่อวานซืน ร่วมคิดการใหญ่ด้วยมิได้เลย มิได้เลยจริงๆ!"