บทที่ 147 การลงทุนเสบียงอาหาร

บทที่ 147 การลงทุนเสบียงอาหาร

"ไต้ซือ ลำบากท่านแล้ว"

สวี่เซียนประสานมือกล่าวขอบคุณ

"อมิตตพุทธ ประสกสวี่ การแพทย์สงเคราะห์โลก อาตมาเพียงออกแรงช่วยเหลือเล็กน้อยเท่านั้น"

ฝ่าไห่พนมมือขึ้น ด้านหลังแบกตะกร้าสานใบใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยสมุนไพร

ยามนี้เกิดทุพภิกขภัยไปทั่วทุกหนแห่ง โรคระบาดจึงผุดขึ้นตามมาเป็นเงาตามตัว

อันเหอถังในฐานะโรงหมอแห่งเดียวในตำบลที่ยังคงคิดราคายุติธรรม หรือกระทั่งรักษาให้ฟรี สมุนไพรจำนวนมากในร้านล้วนเป็นสวี่เซียนที่เข้าป่าขึ้นเขาไปเก็บมา

ในกลียุคเช่นนี้ หมอและโรงหมอที่สามารถทำตามคำว่า "ใจหมอเปี่ยมเมตตา" ได้นั้นมีอยู่น้อยแสนน้อย

ตรงกันข้าม โรงหมอที่เห็นราคาเสบียงอาหารพุ่งสูงแล้วฉวยโอกาสขึ้นราคายาตามกลับมีไม่น้อย

เพียงปรารถนาให้ผู้คนในโลกไร้โรคภัย แม้ยาบนชั้นจะขึ้นฝุ่นจับก็มิเสียดาย