บทที่ 145 ดาบเล่มสุดท้าย

บทที่ 145 ดาบเล่มสุดท้าย

ในห้วงฝัน

ใบหน้าชราที่คุ้นเคยนั้น

"จะว่าไปแล้ว ตาแก่อย่างเจ้าถือเป็นคู่ต่อสู้ที่อยู่เป็นเพื่อนข้านานที่สุดนอกจากลุงตาบอดเลยนะ"

เฉินเซิ่งรำพึงรำพัน ก่อนจะเปลี่ยนน้ำเสียงแล้วกล่าวว่า "และยังเป็นคนที่ฟันข้าตายมากครั้งที่สุดนอกจากลุงตาบอดอีกด้วย"

งั้นรึ เจ้าหนุ่ม ข้าเองก็ไม่ได้อยากเป็นเช่นนั้น ไม่อยากเป็นที่สอง เช่นนั้นก็ให้ข้ากลายเป็นคู่ต่อสู้ที่ฟันเจ้าตายมากที่สุดไปเลยแล้วกัน

ชายวัยกลางคนเครายาวชักดาบยาวออกมา

"คืนนี้สภาพร่างกายข้าไม่เลว จะพยายามผ่านดาบที่แปดของเจ้าให้ได้"

เฉินเซิ่งยิ้มกล่าว

วิชาตัวเบาดีดทะยานต่อเนื่อง