บทที่ 135 ยากแท้หยั่งรู้ดีชั่ว

บทที่ 135 ยากแท้หยั่งรู้ดีชั่ว

"อมิตาภพุทธ ประสกเชิญถามมาได้เลย"

พระภิกษุข่มความลุ่มหลงต่อเรื่องเล่าทั้งสองเรื่องลงในใจอย่างยากเย็น แล้วยกสองมือขึ้นประนม

เฉินเซิ่งแย้มยิ้มพลางเอ่ย "หลวงจีน ข้าขอถามท่านสักข้อ หากมีผู้ฝึกตนฝ่ายมารกำลังวางแผนการใหญ่เรื่องหนึ่ง หากการนี้สำเร็จ ชาวบ้านทั้งเมืองจักต้องดับสูญสิ้นชีพ คนเยี่ยงนี้ เรียกว่าดีหรือชั่ว?"

"ชั่ว ชั่วช้ามิอาจอภัย"

พระภิกษุตอบอย่างเด็ดขาด

ไม่มีสิ่งใดต้องลังเล ผู้ฝึกตนฝ่ายมารเยี่ยงนี้หากเขาได้พานพบ ย่อมต้องทำให้มันได้ลิ้มรสว่าเนตรพิโรธแห่งพระวัชรปราณีเป็นเช่นไร