บทที่ 118 ยึดมั่นในวิถีตน

บทที่ 118 ยึดมั่นในวิถีตน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

เฉินเซิ่งได้ยินเสียงขันบอกอรุณรุ่งของพี่ไก่ในระยะประชิด

เขากำลังคิดว่าควรจะจ่ายเงินอีกหนึ่งตำลึง ให้หญิงชาวบ้านนำพี่ไก่ไปตุ๋นดีหรือไม่

"จ้าวต๋า ท่าน...ใต้เท้าผู้นั้นตื่นหรือยัง"

ผู้ใหญ่บ้านเอ่ยถามชายฉกรรจ์ที่กำลังเตรียมตัวออกไปไถนา

บนเกวียนวัวของเขามีซากหมาป่าหลายสิบตัวกองพะเนิน หนังแยกเป็นหนัง เนื้อแยกเป็นเนื้อ ล้วนชำแหละแยกส่วนไว้อย่างเรียบร้อยแล้ว

"อ๋า ผู้ใหญ่บ้าน ท่านหมายถึงน้องชายเฉินสินะ เมื่อคืนเขาดื่มสุราไปมากนัก ให้ข้าไปปลุกเขาหรือไม่"

จ้าวต๋าเกาศีรษะ หันหลังตั้งท่าจะไปเคาะประตู

ผ่านเรื่องราวเมื่อคืนมา เขาจึงรู้สึกว่าเฉินเซิ่งไม่ได้หยิ่งยโสเหมือนพวกผู้ฝึกยุทธ์ในเมือง แต่เป็นคนที่พูดคุยด้วยง่าย