กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 108 หนังสือสวามิภักดิ์
ฝนยังคงตกลงมาไม่หยุด
สายลมยังคงพัดกระหน่ำไม่ขาดสาย
"มารดามันเถอะ ฝนบ้านี่เมื่อไหร่จะหยุดตกเสียที!"
นายกองอดไม่ได้ที่จะแหงนหน้ามองฟ้าแล้วสบถด่า
เดิมทีคิดว่าการคุมแรงงานเกณฑ์เป็นงานชั้นดีที่รีดไถผลประโยชน์ได้ไม่น้อย
บัดนี้กลับถูกฝนห่านี้ทำลายจนพังยับเยิน
เขามองไปยังเหล่าแรงงานเกณฑ์ ก่อนจะเหลือบมองเฉินเซิ่งที่นั่งสงบนิ่งอย่างระแวดระวัง ในใจก็ตัดสินใจเด็ดขาด
"ลุกขึ้นให้หมด พวกเราจะออกเดินทาง!"
นายกองตะโกนสั่ง