กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 109 ข่าวใหญ่สะเทือนเลื่อนลั่น
สายฝน ในที่สุดก็หยุดตกเสียที
เฉินเซิ่งเหลือบมองทุกคนแวบหนึ่ง ก่อนเก็บดาบไม้เท้าเข้าฝัก
“ไปกันเถอะเหล่าหม่า”
“อ๋าวอี๋”
หนึ่งคนหนึ่งฬ่อก้าวเดินออกจากศาลเจ้าหลังเล็ก โดยไม่มีผู้ใดกล้าขัดขวาง
กระทั่งแผ่นหลังลับสายตาไป
“เอาล่ะ พวกเรากลับหมู่บ้าน!”
อู๋กว่างตะโกนลั่น ทุกคนพลันได้สติ ต่างพากันขานรับเซ็งแซ่
“ใช่ กลับหมู่บ้าน พวกเรากลับหมู่บ้าน!”