บทที่ 101 ทางเลือกของเหล่าหม่า

บทที่ 101 ทางเลือกของเหล่าหม่า

ในป่าเขาลึก มีแอ่งน้ำใสกระจ่าง เด็กหนุ่มรูปงามผู้มีมัดกล้ามเนื้อกำยำผุดขึ้นมาจากผืนน้ำ สิ่งเดียวที่นับเป็นตำหนิในความสมบูรณ์แบบนี้คือ เขาเป็นคนตาบอด

"เฮ้อ... นึกไม่ถึงเลยว่าดีของอสูรงูจะมีสรรพคุณขับพิษบำรุงผิวพรรณด้วย"

เฉินเซิ่งลูบไล้ผิวพรรณอันเนียนนุ่ม พลางพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่บ้าง

มิต้องดูก็รู้ว่า ยามนี้ตนเองย่อมเข้าข่ายคำจำกัดความของหนุ่มหน้าขาวในสายตาพวกบุรุษหยาบกระด้างอย่างแน่นอน

"อี้อ๋าว อี้อ๋าว!"

เหล่าหม่าก็ลอยขึ้นมาจากแอ่งน้ำเช่นกัน

มันมิได้ขาวขึ้น เพียงแต่ขนตามตัวดูมันวับเป็นประกายขึ้นอีกหน่อย

"ไปกันเถอะเหล่าหม่า"

เฉินเซิ่งโคจรปราณแท้ขับหยาดน้ำบนผิวกายออกไป รู้สึกปลอดโปร่งสดชื่นทั้งร่าง